DOĞU TÜRKİSTAN'DA GÖZYAŞLARI DİNMİYOR

BİZLER BAYRAM YAPIYORUZ. DOĞU TÜRKİSTAN'DA TÜRK KARDEŞLERİMİZİN; KAN VE GÖZYAŞI DİNMİYOR. DÜNYADAKİ BARIŞ YANLISI ÖRGÜTLER SÜKÛT İÇİNDE,,,  BARIŞ VE DEMOKRASİ (!) YANLISI DEV ÜLKELER ORALI DEĞİL. ZALİMİN ZULMÜ KARŞISINDA ONLAR YAPAYALNIZ KALMIŞ DURUMDALAR.  

İNTERNETLE DOLANDIRICILIK (2)

    

     İNTERNETLE DOLANDIRICILIK (2)                                                                                                           İsmail KARA

      Geçenlerde internet dolandırıcılığı konusunda bir yazı yazmıştım.

      O yazımda kendimin de nasıl dolandırıldığını anlatmıştım.

      Çok güzel bir web sitesi adresime gelmişti. İnceledim ve güven verici buldum. Güya Samsun Galaxy s5 cep telefonu, ilk 150 kişiye, tanıtım amacıyla 99 tl.ye gönderiliyordu. Sipariş için tıkladık. Ertesi günü cep telefonumdan arandım ve falan gün filan postanesinden telefonu alabileceğim söylendi.

     Anılan zamanda ödemeyi yapıp paketi aldım ve açtım. İçinden cep telefonu yerine 10 tl. değerinde bir kulaklık çıktı     Bunu şair arkadaşım emekli banka müdürüne anlatınca güldü ve dedi ki, “Onu da kulağına küpe olsun diye göndermişler”.

     Bu olay yalnız benim değil, herkesi kulağına küpe olsun.

     Ben boş durmadım. O web sitesinin fotoğrafıyla, gönderenin cep telefonu, isim ve adres bilgilerini içerir bir şikâyet dilekçesiyle Cumhuriyet Savcılığına başvurdum.

      Savcı bey, ifademi de aldı. O sırada sordu; “Bu telefonun piyasa fiyatı nedir” diye… Ben, bilmiyorum dedim. “Hiç mi fiyat kıyaslaması yapmadınız?” diye sordu.

     Böyle durumlarda fiyat kıyaslaması yapmamız gerekiyor. Arada büyük bir farklılık varsa, kendi kendimize diyeceğiz ki, “Bunda bir mokluk var”.

Özetle, ben safça hareket etmişim.

      Açıkça yazıyorum bu satırları, siz de böyle saflık yapmayın diye…

Aradan kısa bir süre geçti. Aynı reklamı yine e postamda gördüm. Bu kez değişik şey şuydu; fiyat 99 tl. yerine 199 tl. idi.

     Savcı bey de zımmen beni suçluyordu; “Kıyaslamadın mı” derken…

Ama dolandırıcılar da meydanı boş buluyor ve böyle azıtıyorlar. Hani, nerdeyse bazıları hırsızı değil, mal sahibini suçlayacaklar.

      Benim 100 tl. bir kere gitti. Giden gelseydi, dedem de gelirdi. Ona yanmam da, dolandırıcının oyuna devam etmesine yanarım.

      Yok mu böyle şerefsizlere “Durrr” diyecek yetkililer?

      Koskoca Türkiye’de herhalde bir saftirik ben değilimdir.

İşte o web sitesi :

İNTERNETLE DOLANDIRICILIK

                                                                                   İsmail KARA

Ülkemizde, bir hayli dolandırıcı var.

Bu konuda birçok gazete, radyo ve TV haberlerini görmekteyiz.

İnternetin ortaya çıkması ve kullanıcı sayısının artmasıyla

dolandırıcılık sahası biraz daha genişlemiş oldu.

Bu gün ben de dolandırıldım.

Üç gün önce internette gördüğüm güzel ve güven veren

bir reklama aldandım.

“Samsun Galaksy” telefon 99 tl. Sipariş bölümünü doldurdum.

“Üç gün sonra ürün elinizde olacak” denildi.

Gerçekten üç gün sonra Ankara Demetevler PTT’den ödememi

yaparak gönderiyi aldım. Paketi açtığımda, içinden 10-25 tl.

değerinde bir kulaklık çıktı.

Dönüp PTT yetkilisiyle görüştüm, durumu izah edip, iade

etmek istediğimi belirttim. Dediler, “iade etseniz dahi, parayı

geri ödememiz mümkün değil”. O zaman iade etmek de

anlamsız oluyor.

Evime döndüm ve olayı mahallin “Tüketici Hakları” dairesine,

Emniyet Müdürlüğü Dolandırıcılık Dairesine bildirmeye

karar verdim.

Bunları yapacağım ki, başkalarının da üzülmesini, internete

güvenle ürün siparişi vererek cebinin yanmasını, bir nebze de

olsa önlemiş olayım.

*

Babanın evlatlarına,

Çocukların anne ve babalarına güven duymadığı bir zamandayız.

Değil mi?

Peki, başkalarına nasıl güveneceğiz?

Hele alış-veriş ortamında; bir ürünü yakından görmeden

almak için hangi doğruları bulacağız?

Tamam !

Benim gibi parasını vereceğiniz, bir koliyi her hangi bir

taşıyıcı aracılığı ile aldınız. İçinden civciv mi çıkacak,

kuş mu çıkacak, önceden bilme imkânınız var mı? Yok.

*

Bir ticaret şirketinin şöyle reklamlarını görüyoruz;

“Bakmadan almam”

“Görmeden almam”

Bu sözler şimdi bana nedense, çok ama çok doğru geliyor.

Evet dostlar !

Bakmadan, görmeden almayın !

Benim gibi de aldanmayın ! 

TÜRK VE MÜSLÜMAN KİMLİĞİ

TÜRK VE MÜSLÜMAN KİMLİĞİ

Türk Kimliği :

Türk olmak; sadece nüfus belgesinde T.C. yazan

kişi Türk değildir.

Türk olmak; bunu yüreğinde, beyninde hissetmektir.

Türk olmak; Türk örf ve geleneklerini, Türk kültürünü

yaşamak ve yaşatmaktır.

Türk olmak; mert ve cesur olmaktır.

Türk olmak; vaadinde durmak, sözünden dönmemek,

hiç kimseyi aldatmamak, kandırmamaktır.

Türk olmak; yalandan, dolandan, hırsızlıktan, arsızlıktan

uzak, dürüst ve dosdoğru olmaktır.

Türk olmak; vatanını, milletini, bayrağını, atasını sevmektir.

Türk olmak; küçüklerine sevgide, büyüklerine saygıda

kusur etmemektir.

Türklükle hiç ilgisi olmayanlar (başta pek çok Ermeni  

ve Yahudi), Türk adlarını almışlar ve sözde Türk geçinir

olmuşlardır. Türk adı almakla da, asla Türk olunamaz.

Özetle Türk olmak; tam bir Türk olarak yaşamaktır.

*

Müslüman Kimliği :

Müslüman olmak; sevgiyle yola çıkmak, tüm insanlara,

hayvanlara, diğer canlılara, özetle her yaratılana

sevgiyle bakmaktır.

Müslüman olmak; Allah’ın emirlerine ve Hz.Muhammed’in

hadislerine uygun hareket etmektir.

Müslüman olmak; son derece dürüst ve güvenilir olmaktır.

Müslüman olmak; asla yalan söylememek, hiçbir zaman

doğruluktan ayrılmamaktır.  

Müslüman olmak; “İnsan, insanın kardeşidir” ilkesine

bağlı olmaktır.

Müslüman olmak; insana ya da her hangi yaratılana, eza, cefa

etmemektir.

Müslüman olmak; Allah’ı anarak, bir başka Müslüman’ı ya da

insanı katletmemektir.

Sözde “Ben Müslüman’ım” demekle de Müslüman olunmaz.

Müslümanların çok kullandığı Recep, Şaban, Ramazan,

Ali, Muhammed, Hasan, Hüseyin, Ahmet vb… adlarıyla

anılmakla da kimse Müslüman olamaz.

Özetle Müslüman olmak; insanlığı, insanca yaşamaktır.

İsmail KARA

U T A N M A K (Yazı - İsmail Kara)

U T A N M A K

Utanmak, insanlara mahsus bir davranış biçimidir.

İster istemez yapılan yanlış veya hatalı hareketlerimizi, daha sonra fark ederiz. Pişmanlığımızı ya sözlerimizle ifade ederiz, ya da rengimizle…

Böyle durumlarda genellikle yüzümüz kızarır.

“Kızarmasını bilen ve kızarabilen tek mahlûk insandır”.

Bilerek ve isteyerek yapılan olumsuz hareket ve davranışlarda, kimsenin yüzü kızarmaz. Çünkü, kişi bunları zaten sebep-sonuç ilişkilerini bilip gözeterek yapmıştır. Olumsuz, kötü davranışları yapmaya alışık olanın yüzü, tükürseniz dahi değişmez. Üstüne üstlük bir de “eyvallah” der. Yani bu tür mahlûk asla kızarmayı bilmez.

Utanmasını bilen hayvanlar da yok değildir.

Utanmayı bilmek, toplum halinde yaşayan insanların birbirlerine karşı olan sevgi ve saygının da gereklerindendir.

Toplumsal düzenin sağlanması açısından kendiliğinden bir kısım kurallar gelişmiştir. Kişilerin hareket ve davranışlarını düzenleyen bu kurallara biz örf, âdet, gelenek ve görenek adlarını vermişiz. Geniş kapsamlı olarak “adap” dediğimiz; töre, yol, yordam, yöntem anlamına gelen bildiğiniz bir kelime de var. Söz ve davranışlarda herkesin beğendiği ve benimsediği yollar bütününe ise, “edep” denilmiş.

Terbiyeli, uslu insanlara “edepli”; utanmaz, sıkılmazlara da “edepsiz” denir. Edepsiz insanlar, toplumda tepki görürler, genellikle dışlanırlar. Toplumu rahatsız eden ve huzur bozan ağır davranışların önüne geçmek içinse, o toplumun yöneticileri “yasa” koyarlar. Yasalara uymayanlar için de, bildiğiniz gibi çeşitli yaptırımlar (cezalar) uygulanır.

Toplumun sahip olduğu adap ve edebe herkesin riayet etmesi, herkesin saygı göstermesi halinde yasaların pek çoğuna ihtiyaç yoktur. Ne var ki,

bazı insanlar; adap, edep, hatta yasalara karşı saygılı olma bir yana adeta suç makinesi olmaktadırlar.

Bence utanmayı unutanlar, insanlığını da gözden çıkarmış kişilerdir.

Bu konuda Dostoyovski’nin şu sözünü de anımsatarak sözlerimi bitirmek istiyorum ; 

 

YAKINMALAR!...

YAKINMALAR TÜKENMİYOR

    İsmail KARA

İnsanlığın evrimine katkıda bulunan sanatçı ve düşünürler, yaşadıkları dönemi ve toplumu zaman zaman acımasızca eleştirmişlerdir.

Aşağıda değineceğimiz eleştiriyi lütfen okuyun!

100 yıl önce ;

Dönemin Osmanlı toplumunu ve basınını eleştiren ve Cevdet Kudret tarafından sadeleştirilen bu metin, Muallim Dergisi’nin 2.cilt 14 sayısında yayımlanmıştır. 1867-1915 yılları arasında yaşayan Tevfik Fikret, bu metni 2 Şubat 1908 tarihinde, günümüzden yaklaşık yüzyıl önce yazmıştır.

Namuslu geçiniyor, alçak yaşıyorlar

“En yakın arkadaşlarımın arasında, sokağa çıplak çıkmış bir adam duygusuyla titriyorum; herkesin vicdanı kapalı, örtülü; yalnız ben çıplak! Herkes hiç olmazsa kıafetlerle -ne diyeyim- mayasını örtüyor; herkes zamanın alçaklık süslerine bürünebiliyor; herkes namuslu geçinerek alçak yaşamanın kolayını buluyor; herkes bu rezalet havasında nefes alabilmek için bir kolaylığa, bir çareye, bir büyüye sahip…İşte kalem namusu, basın namusu, edebiyat namusu…
O da öldü, o da çiğnendi. Gazetesinde bir jurnal sureti basamayanlar artık gazeteci sayılamıyor.

“Bilir misiniz, bu zamanda namus, kılıfını kemirir bir cevherden başka bir şey değil… Size koşuyorum; elbette siz beni anlar, benimle ağlarsınız. 
Bayramın ilk günlerinden beri damarlarımın içinde bir kızgınlık zehiri dolaşıyor, kanımı kemiriyor; burada artık herkesin benden ürktüğünü, kaçmak istediğini görüyorum.

“Herkes edepsizliğe hak veriyor; bana diyorlar ki; zaman haklıdır,akıllıdır; sen budalasın” Allahaşkına siz öyle yapmayın, siz bari deyiniz ki; sen budalasın; fakat zaman haklı, akıllı değildir”.

“Yeisimin derecesini düşünemezsin, kardeşim, kendimi taşlara çarpacağım geliyor. Fakat hani benim yurtsever kanımla kirlenecek bir temiz taş”.

400 yıl önce;

William Shakespeare tarafından yazılan ve Can Yücel’in çevirdiği bu sone Adam Yayınları’nın “Her Boydan” adlı kitabında yayımlanmıştır. 1564-1616 yılları arasında yaşayan Shakespeare, bu sonesinde, yaklaşık 400 yıl önceki İngiliz toplumunu eleştirmektedir.

Ayaklar altında insan onuru

Vazgeçtim bu dünyadan tek ölüm paklar beni,

Değmez bu yangın yeri, avuç açmaya değmez.

Değil mi ki çiğnenmiş inancın en seçkini,

Değil mi ki yoksullar mutluluktan habersiz,

Değil mi ki ayaklar altında insan onuru,

O kızoğlan kız erdem dağlara kaldırılmış,

Ezilmiş, hor görülmüş el emeği, göz nuru,

Ödlekler geçmiş başa, derken mertlik bozulmuş,

Değil mi ki korkudan dili bağlı sanatın,

Değil mi ki çılgınlık sahip çıkmış düzene,

Doğruya doğru derken eğriye eğri çıkmış adın,

Değil mi ki kötüler kadı olmuş Yemen’e,

Vazgeçtim bu dünyadan, dünyamdan geçtim ama

Seni yalnız komak var, o koyuyor adama.

Tek DİL, Tek VATAN, Tek DEVLET, Tek BAYRAK...

DİL KÜLTÜRÜ

Ali Demirsoy

Bir ülkenin kimliğini dili belirler; ancak özellikle Türklerin ülkü birliğini hatta bir anlamda evrimsel kökenini yine dili belirler. 

Dünyada Türkleri bir çatı altında tutmak istiyorsanız, vücutlarının yapısal özelliklerini belirleyici ölçüt olarak alamazsınız; dil kültürü Türkü Türk yapar.
Türk dilinin özendirilmesi, kimliğimizin evrensel olarak korunması olacaktır. 

Birliğin yıkımı ise dilimizin yerine başka dilleri ikame etme ve önemsizleştirme ile gerçekleşecektir. 

Osmanlı döneminde ilk defa Birinci Meşrutiyet ilanı (1876) ve ilk sivil anayasanın hazırlanması sırasında her ne kadar imparatorluğun birliğini koruyabilmek için Türk dili konusunda duyarlı adımlar atılmış olsa da; 

Osmanlı uzun yıllar Türk diline önem vermemesinin acı sonuçlarını yaşamıştır; hızla parçalanmasının önemli nedenlerinden biri olmuştur. 

Benzer şekilde bugün de, özellikle son yarım yüzyıldır artan bir ivme ile sokaktaki tabeladan, ana okullarına, çıkarılan bilimsel makalelerden, giydiğimiz tişörtlerin üzerindeki yazılara kadar artık hep yabancı diller egemendir. 

Osmanlı bu gafleti ağır ödedi; dilerim biz ödemeyiz.

Bir ülkenin klavyesini terk edip başka bir dilin klavyesini yaygın olarak kullanması bile kimlik aşınmasıdır.
Demokrasi açılımı adı altında Türk diline yapılan saldırıları ve sinsi bir şekilde dil birliğini bozarak ulusal kimliğimizi geçmişteki gibi sarsmayı hedefleyen girişimleri hem de en yetkili kuruluşlarımızın ve bilim adamlarımızın aymazlıklarını, bilinçli ya da bilinçsiz olarak dilimizin önemsiz bir konuma düşürülerek Anadolu insanına (hatta Türk dünyasına) yapılan darbeyi göreceksiniz.
***
TÜRK DEMEK: Türk'çe düşünmek, Türk'çe konuşmak ve Türk'çe yaşamaktır. Ne mutlu TÜRK'üm diyene... (orijinal/gerçek vecize) 
Gazi Mustafa Kemal ATATÜRK 

KÜRESEL GÜÇLER VE OYUNLARI

Küresel güçler ve oyunları

Bugün dünyanın geri kalmış ülkelerinin geleceği;

globalleşme ve küreselleşme kavramlarına dayalı

yabancı ve güçlü batı sermayesine

kurban edilmektedir.

Buna vize vermeyen ülkelere ise

şiddet ve cebir uygulanmaktadır.

Dünyada medeniyetin gelişmişliği;

asla ileri teknoloji ve güçlü sermaye ile ifade edilemez.

Aksine insanların refah ve huzurunu

sağlamaya yönelik, insani değerlerin

doruk noktalarına çıkarılmasıyla ölçülür.

İnsanların huzuruna zarar veren her davranış,

savaşlar, cinayetler; ilkelliğin, medeniyetsizliğin

en belirgin ölçüleridir.

Kapitalistler ve emperyalistler

amaçlarına ulaşabilmek için ayrıca

birilerinin ceplerini şişirmek, kimilerinin beyinlerini

yıkayarak kör ve sağır düşürmek,

duygusuz hale getirmek,

başka bir deyişle robotlaştırmak (mankurtlaştırmak)

çabalarındadırlar. Çünkü onların engel çıkarmayacak

zayıf kapılara gereksinimleri vardır.

Toplumların önemli manevi değerlerini, kültürel

miraslarını, insanlar arasındaki sevgi ve saygı bağlarını,

onların daima önde gelen ve bir çatı altında tutmada

rol oynayan ata, vatan, bayrak gibi kutsal saydıkları

varlıklarını gözden düşürerek, indirgeyerek

güçlerini zayıflatma girişimlerini

sezdirmeden yürütme gayretindedirler.

Buna sinsi düşmanlık, soğuk savaş da denilebilir.

Biz, her zaman ülkemizdeki ve dünyadaki tüm insanların

savaşa, kavgaya, kin ve nefrete bulaştırılmadan

gerçek hak ve hukukun, adaletin şemsiyesi altında,

huzur, güven ve özgürlük içinde, birbirlerine sevgi ve

saygı duyarak, her türlü sefaletten ve her türlü rezaletten

uzak bir şekilde yaşamasını istiyoruz.

Bu istek, inanıyoruz ki yüksek insanlık onuruna yakışan

doğrultudadır ve hem de günümüz medeniyetinin asıl

gereklerindendir.

Bugün dünyada silâhlanma ve savaş için harcanan paralar,

yoksulluğun giderilmesine yönlendirilse; en geri kalmış

ülkelerde dahi hiçbir çocuk, hiçbir insan açlıktan

ölmeyecektir. Sefalet ve rezalet içinde yaşayan tek kişi

kalmayacaktır.

Sözlerimi A.Einstein’in şu sözü ile bitirmek istiyorum;

“Dünyada tek bir çocuk dahi mutsuz olduğu sürece,

büyük icatlar ve ilerlemeler yoktur”.

İsmail KARA